Özlem Altin – Erstarrte Unruhe

Detail uit 'Erstarrte Unruhe'
Detail uit 'Erstarrte Unruhe'

In Tent, Rotterdam is nog tot en met 28 juni de tentoonstelling Source Material te zien: ‘Source Material presenteert het werk van acht hedendaagse kunstenaars die het verzamelen, inventariseren en ordenen als artistieke methode inzetten om de betekenis van identiteit, geschiedenis en tijd opnieuw te beschouwen.’

In deze tentoonstelling sprong één werk er wat mij betreft uit, de installatie ‘Erstarrte Unruhe’ (Verstarde Onrust) van Özlem Altin. Vergeleken met het andere werk in de tentoonstelling was haar installatie opeens heel speels en vrij en werkte daardoor aanstekelijk. Haar werk bestaat uit foto’s en collages die ze uiteindelijk weer combineert met gevonden beelden en materiaal van andere kunstenaars, waardoor eigenlijk weer een nog grotere, ruimtelijke collage ontstaat, of een tentoonstelling binnen een tentoonstelling. Hierbij een kort interviewtje met Özlem:

Je werkt in je installaties of boekjes vaak met een klein narratief of beeldrijm, maar nergens worden de verhalen of thema’s echt concreet, zo lijkt het, kun je uitleggen hoe je hier aan werkt? Zijn er bepaalde thema’s die je doelbewust volgt? Veel beelden draaien om één figuur, zijn het een soort zelfportretten?

Mijn werk, de installaties en boeken, zijn gebaseerd op mijn verzameling van beeld en ander materiaal. Naast mijn eigen werk (foto’s, teksten, tekeningen, video’s enz.) zijn dat kopieën uit boeken, prints en gevonden foto’s. Het verzamelen doe ik vrij intuïtief, maar het volgt wel mijn fascinatie voor de representatie van het menselijk lichaam. Ik zoek eigenlijk altijd het moment op, waar een soort transformatie of verschuiving plaatsvindt en bijvoorbeeld een lichaam niet meer een individu weergeeft, maar eerder abstract, bijna object-achtig wordt. Het fenomeen van een portret vind ik daarom ook een erg interessant uitgangspunt omdat het belooft een weergave te zijn van één bepaald persoon, een individu. Mijn werk daarentegen benadrukt echter de paradox van een portret van iemand die niet meer te herkennen valt, die schuilt achter iets, een weggedraaid gezicht, een lichaam, dat bijna oplost in zijn omgeving of één wordt met zijn schaduw etc.

'Erstarrte Unruhe'
'Erstarrte Unruhe'

De manier hoe ik werk bestaat voornamelijk in de rangschikking, het naast elkaar plaatsen van verschillende dingen. Twee (of meer) beelden naast elkaar, uit totaal verschillende contexten, forceren door dit samenbrengen nieuwe betekenissen. Zo ontstaan narratieven die niet definitief zijn, omdat zij door iedereen anders gelezen, of geïnterpreteerd worden. Dat vind ik erg boeiend: dat het werk in die zin, ofschoon het erg specifiek en nauwkeurig in zijn details is, ook open en flexibel blijft. In deze installatie ‘Erstarrte Unruhe’ heb ik veel met tekst / woorden gewerkt, en was ik vooral geïnteresseerd in het potentieel van de combinatie woord en beeld.

Opvallend in je presentatie bij Tent en ook in de boekjes is dat je naast eigen foto’s en collages en het gevonden materiaal (krantenknipsels, oude foto’s, lege lijstjes e.d.) ook beelden van andere kunstenaars toevoegt zoals o.a. foto’s van Erik van der Weijde en Melanie Bonajo en schilderingen van je broer Ali Altin. Het ‘auteurschap’ verdwijnt daarmee op een bepaalde manier, is dit een bewuste strategie? Hoe zie je die bijdrage van andere beeldmakers binnen jouw werk?

Ik benader het werk van andere kunstenaars op een zelfde manier als de rest van mijn verzameling: het is materiaal waarmee ik werk. De keuzes voor specifieke werken van bepaalde kunstenaars komt doordat ik er bepaalde zelfde tendensen, interesses of fascinaties in terug zie; een bepaalde manier van hoe je tegen het lichaam aankijkt of het afbeeld, of andere meer abstracte keuzes. Maar binnen mijn werk probeer ik weer andere, nieuwe, misschien onduidelijke lagen in het werk te openen door ze te combineren met andere beelden, er een specifiek context voor te creëren. Zo vind ik bijvoorbeeld de portretten van Melanie naast het portret van de aap erg mooi en geslaagd. Voor mij wekt die combinatie heel veel nieuwe associaties op, er ontstaat een intense dialoog.

Detail uit 'Erstarrte Unruhe'
Detail uit 'Erstarrte Unruhe'
Detail uit 'Erstarrte Unruhe'
Detail uit 'Erstarrte Unruhe'

Tijdens de opening vertelde je dat de opbouw van je presentaties heel erg intuïtief en op de plek zelf tot stand komen. In je boekjes echter is er ruimte om specifieke keuzes te maken en krijgen de beelden een meer ‘doordachte’ vaste en dus onveranderlijke plek. Uiteindelijk lijken beiden toch weer samen te komen. Wat is voor jou het verschil tussen een ruimtelijk presentatie en het maken van een boek?

De installaties zijn specifiek voor een bepaalde ruimte ontworpen. Ik vind het altijd belangrijk om over de enscenering van de installatie in een bepaalde locatie na te denken, om de route en potentiële waarneming van de bezoeker te bepalen. Daarom werk ik vaak met (simpele) architectonische ingrepen, tafels en houten platen, om een eigen ondergrond of basis voor de installatie te hebben. Het ruimtelijke gegeven van de installaties waarborgt een bepaalde tijdslijn van waarneming, je ‘schuifelt’ in een bepaalde tijd langs, je zoomt in en uit, ziet grotere groepen van beelden, dan weer details, iets op de grond, een video, een zin op een poster etc. het heeft filmische aspecten of parallellen hierdoor. Maar de waarneming is niet definitief, maar open en individueel.

'Erstarrte Unruhe' publicatie
'Erstarrte Unruhe' publicatie

Binnen de publicatie is er een constante confrontatie van twee pagina’s, wat kenmerkend en van grote invloed is voor de interpretatie. Ook hier is het mogelijk om heen- en weer te bladeren, maar deze beperktheid van twee pagina’s en de chronologie of lineariteit van een boek is toch vrij dominant. Het geeft mij de mogelijkheid om meer richting te geven in het ‘verhaal’. Het proces, de totstandkoming van installatie en boek hebben veel overeenkomsten, omdat het allebei is gebaseerd op mijn verzameling en mijn manier van werken reflecteert. Beide gebeurt vrij intuïtief en spontaan, wat het erg plezierig maakt, maar ik geniet meer van het maken van een boek, denk ik. Ik houd van boeken, en de ervaring van concentratie en intensiteit daarin. En het is een platform dat onafhankelijk is, bij wijze van spreken heb ik een aantal boekjes binnen een nacht gemaakt, op een kopieermachine en het aansluitend verdeelt onder vrienden, boekenwinkels enz. Het is een makkelijk en toegankelijk medium om specifieke ideeën en fascinaties samen te brengen en te delen met anderen.

Source Material is nog te zien t/m 28 juni in Tent, Rotterdam.

www.ozlemaltin.com
www.orientpress.de

uit 'Survival of an Idea'
uit 'Survival of an Idea'

Eén gedachte over “Özlem Altin – Erstarrte Unruhe”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s